Van sommige eindspelmotieven zou je kunnen denken... leuke kennis of leuk om je rekenvaardigheid mee te testen. Maar in de wedstrijdpraktijk zal ik het nooit meer tegenkomen.
Denk dit niet te snel. Een motief hoeft natuurlijk niet per se op het bord te komen.
Het kan ook een essentiële rol spelen in ondervarianten.
Deze keer laat ik u weer een leuk motief zien wat gebruikt werd in de wedstrijdpraktijk en door eindspelcomponisten.
Een van de eerste composities van Johan Bastiaannet is het volgende 3x3 eindspel.
Het komt uit "De Schatkamer...".
Johan schrijft hierover dat het gezien kan worden als zijn eerste stap op het gebied van eindspelcompositie. Een stap die hij zette in 1964.
Bescheiden als hij is zegt hij dat de compositie trekjes van onvolmaaktheid vertoont die vaak zo eigen zijn aan een debuut...
Maar... ik zou willen zeggen kijk en geniet...
Of probeer het diagram zelf op te lossen van het blad. Wit speelt en wint. Johan Bastiaannet 1964
Johan vermeldde ook dat de diagramstand na drie zetten als eens was voorgekomen in een partij uit 1938 tussen M.A. Huhl en L.Frederiks (zie het Damspel uit 1938 van dat jaar).
Wellicht is zoiets vervelend voor een componist. Maar voor een wedstrijdspeler en/of trainer is
zoiets juist stimulerend...!
Gewapend met enige motiefkennis zou het volgende diagram iets makkelijker op te lossen moeten zijn.
Klik links op diagram 2 voor het vervolg van dit artikel.
