Na de zestiende ronde van het WK 2007 waren er meerdere kandidaten voor de eindzege.
Zo kreeg Tsjizjow aansluiting met de koplopers (Schwarzman en Podolski) na zijn zege op de ingestorte Samb, terwijl ook Auke Scholma na zijn zege op de taaie Domchev met +3 en een relatief licht programma gevaarlijk op de loer lag.
Alexander Schwarzman had die dag zijn handen vol aan de immer snel spelende Souleymane Ba en mocht met een puntje zijn handen dichtknijpen. Met iets meer overleg had de Malinees Schwarzman zelfs onderuit kunnen halen !
In de spannende zeventiende ronde kwam er meer duidelijkheid in de strijd.
Tsjizjow was de grote verliezer. Zijn tamme aanpak tegen Ba resulteerde in een kansloos gelijkspel.
Auke Scholma slaagde erin om Misans onder druk te zetten, maar helaas overzag hij in het middenspel enkele vervlakkende ruilen.
Aldus waren alle ogen gericht op Schwarzman en Podolski.
Schwarzman boekte een vechtoverwinning op Jeroen van den Akker.
Van den Akker hanteerde een probleemloze aanval, maar stortte vanaf de 39e zet (39.49-44 maakt snel een einde aan de aspiraties van Schwarzman) snel in en hiermee knokte Schwarzman zich naast Mark Podolski.
Podolski leverde in deze ronde een bijzondere speltechnische prestatie.
In zijn partij met de taaie, maar aangeslagen Domchev slaagt hij erin (of vooral ook Domchev ongewild zelf !) om al vanaf de opening bijzondere, ondoorgrondelijke spanningen te creëren.
De arme Domchev, die vooral uitblinkt in concrete ruilpartijen met zeer alledaagse structuren, verliest al snel zijn hoofd en vooral ook zijn bedenktijd in het abstracte speltype dat al na enkele zetten ontstaat !
In het late middenspel voert Podolski de spanningen op en boekt een overtuigende, vernietigende overwinning.
Met nog twee ronden te gaan is de nek-aan-nek race tussen Podolski en Schwarzman een feit.
Hieronder aandacht voor de indrukwekkende prestatie die Mark Podolski levert tegen Domchev.
Een klein onderzoek in Turbo Dambase laat zien dat hier maar liefst 17x (van de 19x inclusief deze partij) 10.29x18 22x13 etc. geslagen werd met overzichtelijk laveerspel.
Zo geschiedde onder andere in de partij Anikejev - Kalmakov, 1-1, Minsk 2005, een toernooi waaraan ook Domchev deelnam !
Het lijkt me dan ook zeer waarschijnlijk dat Domchev puur en alleen op 10.29x18 22x13 rekende.
De slag 10.27x18 kwam voorheen slechts voor in de onderhoudende partij Nikitsjoek-Bestsastnow, 0-2, Kampioenschap van de Oekraïne 2000. 19-24 Zwart stelt de dubbele dreiging 24-30, 23-28 aan de orde. Wit komt derhalve met een tegenoffer. 11.35-3024x3512.38-32
Er is nu een zeer ongebruikelijk spelbeeld ontstaan ! Podolski verklaarde na afloop dat het tegenoffer 11.35-30 wordt aangegeven in een openingstheoretisch boek van Agofonow. De stand na 12.38-32 wordt omschreven als onduidelijk en onoverzichtelijk, zonder varianten !
Hiermee is de originele openingsfase ten einde. De witspeler beschikt over een duidelijk centrumoverwicht en heeft met de onorthodoxe opening aanzienlijke tijdwinst geboekt ! 5-1017.41-3710-1418.43-38?! Hier leidt 18.39-33, gevolgd door 20.44-39 tot een aantrekkelijk centrumspel voor wit, maar tegelijkertijd wordt het spelbeeld veel overzichtelijker. Verdere ruilen zullen niet uitblijven.
Wit kiest dan ook bewust voor een wat minder duidelijke zet, die echter wel de spanningselementen (centrum tegen de opsluiting 25,30,35) handhaaft en de defensieve zwartspeler voor ingrijpende vraagstukken stelt. De zwartspeler, die al veel bedenktijd geïnvesteerd heeft, zal wederom moeite hebben zich te oriënteren in de komende opbouwfase. 9-13 Sterk in aanmerking komt 17-21-26 om de witte lange vleugel (schijf 46) te storen in de ontwikkeling. 19.38-3317-21 Een zet eerder was wel zo logisch. Nu laat wit 21-26 niet toe en ontwikkelt zijn lange vleugel. 20.31-264-9 [ De inval 20...21-2721.32x2116x27
is weinig aantrekkelijk. ] 21.26x1711x2222.28x1712x21
Wit heeft nu een zeer duidelijke opbouw. 49 gaat naar 38. 36 naar 27. 46 naar 36. Met formatie van een hecht centrum. De zwarte opbouw is echter iets minder vanzelfsprekend. 23.49-438-1224.43-383-8? [ Het opspelen van de kroonschijf dient geen doel. Een normale opbouw is hier 24...2-825.36-3121-2626.31-277-1127.46-41
en zwart kan (dankzij het gesloten veld 3) verder met 12-17-21 of na 12-1728.32-2817-22
etc. ] 25.36-3113-18 Het open veld 3 bemoeilijkt de zwarte opbouw. Schijf 18 wordt een aanknopingspunt voor wit. Zwart zal altijd rekening moeten houden met de inval 29-23. 26.31-27 Hier lijkt me eerst 26.33-28 een fractie nauwkeuriger om 18-23 uit de stand te halen. 9-13?
[ Wederom een zwakke opbouwzet. Het open veld 9 doet pijn aan de ogen. Zwart kan zich met 18-23x23 enige lucht verschaffen, terwijl ook 8-13, 2-8 een stuk beschaafder is dan de partijopbouw. Een voorbeeld ter illustratie : 26...8-1327.33-282-828.46-4121-2629.41-3618-2230.28x1712x21
waarmee zwart veld 18 ontruimt en weer de nodige speelruimte krijgt. ] 27.46-417-11 Verbreekt de formatie 7-12-18. Meer voor de hand ligt 13-19, eventueel gevolgd door 18-23. 28.41-3611-1729.33-2814-20
[ De ruil 29...18-2230.27x2015x22
leidt na 31.32-2822x3332.39x2830x3933.44x3335x4434.50x39
tot groot voordeel voor wit. Met de tekstzet probeert Domchev het witte centrumoverwicht enigszins in toom te houden. Zo is 30.38-33 uiteraard verhinderd, terwijl wit na de opstoot 30.29-23 18x29 31.34x23 21-26 niet goed verder komt. De witspeler heeft echter een daverende verrassing in petto ! ] 30.36-31! Fraai gespeeld ! Het volgende verloop is geforceerd. 21-2631.39-3330x3932.29-2318x2933.33x2420x2934.44x2435x4435.50x39 Wit maakt zich met deze actie heer en meester van het strategische veld 24. Nu 13-19 verhinderd is (wel mogelijk zonder 30.36-31 21-26), is de zwartspeler in een hachelijke situatie verzeild geraakt, maar verloren is zijn stand nog niet ! 17-2136.28-23
Variant B doet weliswaar analytisch iets af aan de waarde van de met 30.36-31 ingeleide afwikkeling, maar de kracht van 30.36-31! is vooral ook psychologisch. Onder druk van de klok is Domchev niet meer in staat om het plotseling gewijzigde spelbeeld te doorgronden en als een mak schaap wordt hij naar de slachtbank geleid ! 37.38-3311-1738.42-3813-18
Na deze topprestatie stond een dag later hekkesluiter Tuvshinbold op het programma voor Podolski.
De jonge Duitser deed wat hij moest doen en benutte in het klassieke middenspel zijn kansen optimaal. Daarmee leek hij de laatste ronde met een punt voorsprong in te gaan, maar juist op dat moment sloeg het noodlot toe voor Podolski.
Naaste concurrent Schwarzman had tegen ondergetekende geen uitzicht meer op winst en Podolski verliet de speelzaal al in de wetenschap dat het niet meer mis kon gaan.
Juist op dat moment gebeurde het onwaarschijnlijke toch nog…
Toen Schwarzman in zijn partij tegen mij “plotseling” het winnende 48.40-35 uit de hoed toverde (natuurlijk volstrekt thematisch, maar voor de gebroken zwartspeler kwam dit als een donderslag bij heldere hemel ) leek het mij alsof de hemel sprak. Kennelijk moest ik de gifbeker van het WK 2007 volledig leegdrinken en was het Schwarzman die voor de tweede keer in zijn carrière wereldkampioen mocht worden…
Indien je geïnteresseerd bent in de fragmenten waarnaar Kees verwijst in de partijen Van Den Akker - Schwarzman en Schwarzman - Thijssen, klik dan links op de desbetreffende partijen.
