Zoals u ongetwijfeld begrepen hebt is het mijn (inmiddels voormalige) vereniging
Meurs DEZ niet gelukt de KNDB-beker te veroveren.
In de finale was DUO met 5-3 te sterk voor ons.
Onderstaande wedstrijd komt uit de halve finale. Wij speelden tegen VST uit Schiedam.
Deze wedstrijd liep aanvankelijk zeer voorspoedig, maar zou een dramatische wending nemen.
Vanwege andere (dam)verplichtingen kon jeugdwereldkampioen Pim Meurs niet deelnemen.
Zijn vervanger Jan Peter Patist weerde zich echter uitstekend en speelde aan bord vier gelijk tegen Frits Luteyn.
Schrijver dezes speelde aan bord één tegen collega NK-finalist Anton van Berkel.
Deze nam echter zoveel risico dat hij al vrij vroeg in de partij verloren stond !
Boudewijn Derkx speelde een gelijkwaardige partij, maar kreeg uiteindelijk ook uitstekende kansen tegen Sven Winkel.
Onze vierde man, Dik de Voogd speelde een degelijke wedstrijd tegen Peter van der Stap.
Geen vuiltje aan de lucht dus voor ons !
Zoals gezegd, er kwam een (voor ons) dramatische kentering in de wedstrijd.
Mijn gewonnen stond hielp ik in één zet om zeep (hevige tijdnood was hier de oorzaak van).
En wat nog erger was... de potremise stand werd kansloos verloren !
Ook Boudewijn Derkx liet door een onnauwkeurigheid Sven Winkel nog naar remise ontsnappen.
In plaats van dat wij op voorsprong stonden, keken wij tegen een onthutsende achterstand van 4-2 aan !
Alle ogen waren vervolgens gericht op het duel Dik de Voogd tegen Peter van der Stap.
Hoewel hier de hele partij niets was gebeurd, ontstond er na de tijdnood toch nog een interessante stand.
Deze positie van zes tegen zes werd koortsachtig door een aantal spelers onderzocht.
De bevindingen (onder andere) hiervan kunt u hieronder terugvinden.
Voogd, de,D. - Stap, van der,P.
NLD-Cup, 23-06-2007
Kees Thijssen vertrouwde me ooit toe dat de meeste vier-om-twee eindspelen remise zijn. Het volgende eindspel is daarop geen uitzondering : 15...19-23!16.22x923-28 De zwarte schijf staat aan de wandel. Twee varianten :
Door nijpend tijdgebrek weet Van der Stap de remise met 16...19-24!
niet te vinden. Zwart dreigt immers met 18-29, 29-33 en 24-30=. Om deze dreiging eruit te halen zou wit 17.36-47
moeten spelen, maar daarop maakt zwart met 18-23!18.47x1523-28!19.17-1228-23!
remise. Na het gespeelde 19-23? is er geen redden aan meer voor zwart.
Met deze winstpartij wisten wij dus de stand gelijk te trekken.
In de barrage trokken wij vervolgens aan het langste eind.
Jan Peter Patist en Frits Luteyn kwamen vrij snel remise overeen.
Schrijver dezes wist Anton van Berkel op de knieën te krijgen.
Sven Winkel deed wat terug door Boudewijn Derkx te verslaan.
Nu stond het gelijk maar in een lang vier-om-twee eindspel wist Dik de Voogd opnieuw te winnen !
Met een 5-3 overwinning stonden wij dus in de finale. Dat die (helaas) verloren ging is bij u bekend.
