De witspeler vergroot zijn terreinvoordeel zonder zich om zijn stellingsstructuur te bekommeren. Na de in onbruik geraakte ruil 8.47-42 is de witte lange vleugel enigszins uit balans (open veld 42). Veel vaker treft men tegenwoordig dan ook 8.32-2726x379.41x32
aan met harmonieuzere ontwikkeling van de witte lange vleugel. In de tweede ronde bediende Lagoda zich nog wel van deze manoeuvre in zijn partij met Amrillaev. Na 19-2310.28x1914x2311.47-4210-1412.35-3011-1713.46-4120-2514.41-375-1015.40-3514-2016.30-2417-2117.44-401-618.33-2821-2619.28x1918-2220.27x1812x14
was de witspeler met bevredigend spel uit de opening gekomen. De witspeler zal zich in deze partij van een geheel ander openingsschema bedienen.
Nu wit niet meer over de kroonschijf beschikt, is het geijkte zwarte plan om de partij in klassieke banen te leiden. Daartoe dient de bezetting van veld 24. De witte strategie is juist gericht op het doorbreken van de klassieke structuur om tot aanvalsspel te komen.
Een onderzoek met TurboDambase laat zien dat deze verouderde openingsvariant 33x op het bord is geweest. Over het algemeen slagen de witspelers er niet in om de klassieke structuur te doorbreken en er zijn tegenwoordig dan ook maar weinig spelers die deze variant met wit op hun repertoire hebben.
De lezer zal zich dan ook afvragen waarom de witspeler in hemelsnaam deze variant van stal haalt. Daartoe verschaft de opening van de partij Lagoda - Misans uit de eerste ronde van het WK wellicht enige duidelijkheid (men klikke in het linkerkader op Lagoda - Misans om de openingsfase uit deze partij te bekijken).