Vorige maand heeft u het eerste artikel kunnen lezen over de Vosvariant.
Dit artikel liet vooral de problemen zien waar een op winst beluste zwartspeler mee te maken kan krijgen.
Vele fraaie modelpartijen die in deze opening gespeeld zijn heeft u niet te zien gekregen.
Ik noem u slechts de partijen A. van Leeuwen-Baljakin (Brunssum 1989) en
Scholma-Baljakin (WK 1992).
U kunt deze partijen opzoeken in het onvolprezen Turbo Dambase, en het genieten kan beginnen.
Het is diezelfde Alexander Baljakin die ik ooit heb kunnen verleiden tot de volgende uitspraak : "De Vosvariant is een passieve strategie, iedere keer als ik het weer speel vraag ik me af waarom ik het
ook weer doe...".
Duidelijke taal lijkt mij !
Op topniveau treffen we deze Vosvariant dan ook nog maar zelden aan.
Kennelijk zijn de tegenwoordige topgrootmeesters allemaal tot dat inzicht gekomen.
Daarom wordt het de hoogste tijd om wat verfijningen voor het zwarte tegenspel te zoeken.
We pakken daarom weer het dambord en spelen de volgende zetten :
1.32-28 18-23 2.33-29 23x32 3.37x28 20-25 4.41-37
Ik stel voor om zo snel mogelijk van het gangbare 4…17-21 of 4…12-18 af te wijken
en in plaats daarvan het ruiltje 4…17-22 5.28x17 12x21 te spelen.
Het volgende diagram is dan ontstaan.
Deze diagramstand kan, grofweg gesproken, drie kanten op :
1) Wit gaat naar veld 24;
2) Wit blijft op het centrum staan en zwart formeert een (onvoltooide) hekstelling;
3) Overig.
Om u enthousiast te maken voor deze opening laat ik u eerst enkele fraaie omsingelingspartijen zien.
Deze omsingelingen lijken soms op elkaar, maar soms ook weer helemaal niet.
O ja, voor ik het vergeet nog even dit : soms wordt er eerst 3…17-22 gespeeld in plaats van 3…20-25, maar veel maakt dat allemaal niet uit.
Het dichzetten van veld 29 beschouw ik altijd als een pluspuntje voor zwart, hoewel ik er geen waardeoordeel aan verbind. Een heel ander idee is 14.31-2614-2015.48-4220x2916.34x23
met een zelfde spelbeeld als Algra-Provoost (KNDB-beker 2007). Zie analyse vorige maand.
Ik zie de logica niet achter deze zet. Wit bouwt op met 17.48-42 en speelt later 26.42-37. Waarom niet 'gewoon' de opbouw met 17.46-41
en als zwart op dezelfde manier verdergaat, 26.41-37? Het voordeel van deze opbouw is natuurlijk dat wit schijf 46 ontwikkelt, én dat wit de formatie 48/43/39 handhaaft. Deze formatie kan bijvoorbeeld nodig zijn om op termijn zwarte doorbraken tegen te kunnen houden.
