Na een teleurstellende periode van drie maanden scheen in Zeeland eindelijk weer eens het zonnetje voor auteur dezes.
Tot mijn eigen verbazing liet ik Baljakin en Schwarzman achter mij in de poulefase door een gezonde winstproductiviteit van +4 aan de dag te leggen. In de finale rekende ik vervolgens af met Valneris, die na zijn roekeloze 33e zet al snel een schijf moest prijsgeven.
De basis voor dit succesvolle optreden werd gelegd in de beginfase van het toernooi. Na een zwaar, moeizaam, positioneel duel met Baljakin kwam ik op de tweede dag tot winst tegen N'Djofang en Kasse. Hieronder aandacht voor het aantrekkelijke hekstellingsduel met clubgenoot Jean-Marc N`Djofang, tegen wie ik mij in het WK ("de dag na Pierre") nog ernstig vergaloppeerde !
Met de scherpe, uitdagende tekstzet probeert wit in het flankspelgenre dat kan ontstaan na 9...20-2510.40-359-14 ( het toestaan van10...10-1411.33-28 ziet er niet aantrekkelijk uit voor zwart)11.33-29 etc. profijt te trekken van het ontbreken van basisschijf 2.
Twee boeiende praktijkvoorbeelden zijn Baljakin - Wiersma 0-2 (Nederland - USSR 1988) en Tsjizjow - Bezwersjenko 0-2 (Kamp. van Rusland 1986). Klik hiernaast op deze partijen om ze te bekijken en keer daarna terug bij deze partij.
De zwartspeler voelt zich vanwege het open veld 2 niet aangetrokken tot dit soort verwikkelingen en speelt 13-19. Dit maakt meteen een einde aan alle bestaande praktijkvoorbeelden.
Al na negen zetten moeten de spelers op eigen kracht verder.
Een ingrijpende beslissing. Het open veld 8 kan zich als een zwakte laten gelden. Meer voor de hand lag 12...9-1313.32-271-614.33-2923x3415.39x30(15.40x29 want na4-9 is de verbreking van de hekstelling via 17-21, 18-23 niet meer tegen te gaan.)15...19-2316.42-3813-19
stelt de verbreking van de hekstelling met 17-21 aan de orde, zodat wit is aangewezen op 17.38-32
gevolgd door de opmars van 46 naar 37 met interessant spel.
Een moeilijke slagkeuze. Met de ruil naar 29 (in plaats van 39x30) wil wit niet al te veel centruminvloed prijsgeven, maar daarvoor betaalt hij wel een prijs. Schijf 29 (de binding 27-29) kan een aanknopingspunt voor zwart worden. Ik heb dan ook het vermoeden dat 15.39x30 objectief beter is, maar in het partijverloop zal de slag naar 29 volledig tot zijn recht komen.
Achteraf was N'Djofang erg ontevreden over de tekstzet. In het partijverloop vervolgt zwart met 14-19 en vervolgens de povere terugruil 20-25 waarmee zwart twee tempi inlevert en het potentiële aanknopingspunt 29 verliest.
Een afwachtende opstelling met 1-6 en 3-8 (om 17-21, 18-23 aan de orde te stellen) of ook 20-25, gevolgd door 4-10-15 verdient dan ook de voorkeur.
De consequentie van de weinig functionele opbouw met 19-24 en 14-19. Wit wordt bevrijd van schijf 29 en verkrijgt aldus een perspectiefrijke hekstelling.
Met deze natuurlijke opbouwzet kan wit 19-23 steeds beantwoorden met de thematische ruil 33-29 x30 met aantrekkelijk spel voor wit.
N'Djofang zal 19-23 dan ook consequent uitstellen door schijf 4 naar 25 over te hevelen, maar juist daardoor zal hij in de komende fase snel aan lager wal geraken...
Zwart kan dus beter berusten in 22...19-2323.33-2923x3424.39x30
met aantrekkelijk spel voor wit, maar na 14-19-23 etc. beschikt zwart nog over veel opbouwzetten in het centrum.
Ook in het partijverloop behoudt de zwartspeler nog de mogelijkheid om zich met 19-23 nog enige lucht te verschaffen...
